Meditaties 5-8

Week 8. Wegkwijnen.

Psalm 32:3 Want zolang ik zweeg, kwijnde mijn gebeente weg onder mijn gejammer de ganse dag.

Wegkwijnen en wegteren is verdwijnen, achteruitgaan, in een steeds slechtere toestand belanden en ook mentaal wegkwijnen. Een chronische ziekte en chronische pijn kunnen je doen wegkwijnen. Als het gaat om een mentale conditie dan zou je dan kunnen omschrijven als het volkomen passief ondergaan van je situatie. Niets meer van het leven verwachten en alles op z’n beloop laten.

De noodzaak van uitspreken.
Het gevaar van verzwijgen van je chronische ziekte en wat het met je doet, is dat je gaat wegkwijnen en wellicht de schone schijn op te houden. Er is de noodzaak om te verwoorden wat er door je heen gaat. Het verzwijgen leidt tot wegkwijnen. De schrijver van dit gedicht (Psalm) heeft het in dit geval over het verzwijgen van zijn fouten maar ik heb de vrijmoedigheid dit breder te trekken naar ook je pijn. Qua uitlegkunde mag dat natuurlijk niet maar op basis van mijn ervaring kan ik wel zeggen dat het verzwijgen van je kwaal hetzelfde effect heeft.
Rouw en berouw.
Er zijn overeenkomsten tussen zonde en ziekte en wel het effect dat het heeft op je leven op je relatie met God. Beiden moet je bekend maken bij God, gaat het bij zonde om het belijden en het berouw erover dan gaat het bij ziekte om het bekend maken ervan en de rouw erover. In Jesaja staat dat ” Hij onze zonden en ziekten heeft gedragen”, omdat beiden scheiding aan kunnen brengen tussen jou en God.
God nodigt ons uit onze zonden te belijden en al onze noden bij Hem bekend te maken en daarover te weeklagen (1.Peters 5:7 en Psalm 22)

week 7. ” Hem die was, die is en die komt”.

Openbaringen 1 :8 ‘Ik ben de alfa en de omega,’ zegt God, de Heer, ‘ik ben het die is, die was en die komt, de Almachtige.’

Een rare formulering: “Ik ben het

die is,
die was
en die komt”.

“Ik ben het begin en het einde” zegt Jezus. Dat begin en die einde slaat op de tijd en de geschiedenis. Iemand die buiten en in de tijd is, Die er altijd was en is geweest, iemand die er nu bij je is en iemand die nog moet komen. Met andere woorden: Jezus is in het verleden, in het heden en in de toekomst.

Gefilosofeer?

Al dit gefilosofeer over tijd en eeuwigheid (of tijdloosheid) wat heb je daar nu aan? Ik denk dat het weleens een sleutel kan zijn voor een christen die te maken heeft met lijden. Mensen die door God zijn genezen (enkelingen ongeveer 1-2%?) denken dat Jezus koninkrijk er al helemaal is. De verkondigers dat Jezus altijd geneest en dat het aan ons zelf ligt(zonde en of gebrek aan geloof) dat we niet genezen hebben niet scherp op het netvlies wat de komst van dit Koninkrijk van God inhoud. Want we verwachten ook nog een koninkrijk dat moet komen terwijl er ook tegelijkertijd tekenen zijn dat het koninkrijk al is aan het doorbreken is.

Verwarrend.

Dit is natuurlijk verwarrend; een baanbrekend koninkrijk van God en een koninkrijk dat nog moet komen en zeker tegelijkertijd. Maar het is wel de realiteit van dit koninkrijk. Het geeft aan dat Jezus er was van voor de schepping, dat Jezus is geweest op deze wereld, dat het koninkrijk baanbreekt met de komst en opstanding uit de dood van Jezus, maar dat we ook nog wachten en zuchten in de verwachting van de verlossing van ons aardse lichaam en op Jezus die komt.

Die was:         de schepping, Jezus komst naar de aarde, Zijn verzoenend en verlossend lijden en Zijn opstanding.

Die is: de Heilige Geest is ons gegeven en woont in ons, het koninkrijk is baanbrekend aanwezig; in geloof, bekering werdergeboorte

gaven, vruchten en vervulling  met de Heilie Geest en herstel en genezing. De verlossing van het kwaad is altijd beschikbaar; niets

kan ons scheiden van de liefde van Christus.

Die komt: Het koninkrijk moet nog komen; de dood heerst nog steeds over onze sterfelijke lichamen, ziekte en verval zijn er nog maar gaan

het verliezen omdat Jezus eraan komt.

Alleen bij lijden of op het hele leven?

Nu ik er goed over nadenk slaat dit niet alleen op christenen die lijden maar op heel het christelijk leven met verwachtingen, zegen en teleurstellingen. Met vernieuwing en vervulling met de Heilige Geest maar ook met ziektes, handicaps en mensen die overlijden. Kortom met alle paradoxoale dingen van het leven.

Week  6. Verliezen .

Nee, mijn dochters, mijn lot is te bitter voor jullie; de HEER heeft zich tegen mij gekeerd.’

Bijbelboek Ruth 1:13 (hoe kan het ook anders).

Naomi verbitterd.

Naast Job is er in de bijbel een vrouw, (Naomi= is de gelukkige, die haar man en twee zonen verliest) die weet wat het is om verliezen te moeten lijden. Eerste verhuizen naar een vreemd land vanwege hongersnood en dan binnen 10 jaar je man en 2 enige zonen verliezen. Dat heeft haar bitter gemaakt en ze wil zich bij terugkomst in haar eigen land dan ook Mara(bitterheid) genoemd worden. In het Joodse geloof wordt dan heel gauw gezegd dat God zich tegen haar heeft gekeerd.

Heel modern.

Eigenlijk is dit razend modern omdat te zeggen alleen in een andere vorm. “Ïk kan niet in een God geloven terwijl er zoveel ellende is op de aarde”. Net als de moderne Westerse mens rekenen ze dit God aan. Er is echter een belangrijk verschil Naomi zegt God niet vaarwel maar schrijft de ellende op conto van God. Naomi zegt dat de “Ontzagwekkende haar lot erg bitter heeft gemaakt”. Merk op dat dit zonder commentaar wordt opgeschreven er volgt geen pastoraal gesprek met haar dat ze dit niet kan/mag zeggen en geen commentaar van de schrijver (onbekend)van dit boek. Thema van dit boek is echter het losserschap of de verlossing van tot armoede/verweduwing vervallen familieleden. Gaat het bij verliezen om iets kwijtraken wat je dierbaar is dan gaat het bij verlossen iets kwijtraken waardoor je ernstig belemmerd wordt.

Leed als productieproces?

Hoe ga je om met verliezen? Je kunt je gezondheid, je baan, je inkomen, je kinderen, ouders, geliefden verliezen. Soms komen die verliezen tegelijkertijd en slaat de wanhoop je om de oren. Veel deskundige schrijvers gaan uit van een “verwerkingsproces” van verliezen alsof het een biochemisch of industrieel proces gaat met grondstoffen, verwerking en eindproduct. Het woord is verwerkingsproces is enigszins misleidend. Het gaat veel dieper. Je raakt een deel van jezelf kwijt, en het raakt je diep emotioneel, rationeel en existentieel. Heel je bestaan staat op het spel en alle relaties staat plots onder druk. Verlieskunde is geen trucje of persoonlijke vaardigheid die je je eigen moet maken. Het is eerder een doolhof waarin je je weg in moet zoeken en waar je uit kunt komen maar ook opnieuw in verstrikt kunt raken. C.S. Lewis schreef in Dood, verdriet en geloof: “Dat als je God het meeste nodig hebt (hij verloor zijn vrouw door kanker) is God niet aanwezig en slaat hij de deur voor je dicht’.

Door de verbittering heen.

In onze zelfmanagementmaatschappij gaan we er al heel gauw vanuit dat bitterheid verdreven moet worden en dat dit een negatieve (mag dus niet) reactie is. Dat is een opvatting die niet 1,2, 3 getrokken kan worden uit het bijbelboek Ruth. Veeleer dat we door de bitterheid heen moeten gaan. Niet wegduwen maar haar eerlijk benoemen en erkennen dat je je bitter voelt. Dat doet Naomi ook. We moet er niet in blijven steken maar door Gods troost en de troost van vrienden het laten smelten. Hoe lang dat duurt, dat weet je niet dat is redelijk ongewis.

Week 5. “Een koninkrijk vol uitkeringstrekkers.

…en iedereen wordt uit genade, die niets kost, door God als een rechtvaardige aangenomen omdat hij ons door Christus Jezus heeft verlost. Romeinen 3 :24

Verdienen en krijgen.

Mijn zoon, werkzaam in de ICT zei onlangs “Ik verdien het wel (voor z’n baas) maar ik krijg het niet” waarop ik met enige galgehumor zei “Ik krijg het wel maar verdien het niet” Het is ontzettend goed(en dat was ik altijd vol overtuiging) om solidair te zijn, maar het is veel moeilijker om er van afhankelijk te zijn. Leven van een uitkering vervult je niet met trots het krenkt eerder je trots. Jij bent afhankelijk van de uitkering. Een ander moet (hard) voor je werken en jij doet niets. Je voelt je wel eens met argusogen bekeken zo van: die doet niet anders dan z’n hand ophouden is dat geen profiteur en is hij wel echt arbeidsongeschikt?

Asielzoeker met paspoort.

Dat brengt me op het koninkrijk van God. Wij mogen binnen gaan zonder paspoort en wel krijgen alle rechten verbonden aan het burgerschap van dit koninkrijk. Geen inburgeringscursus, geen entreegeld. De koning is ontzettend aardig hij geeft je alle rechten ook al heb je niets gedaan om dat te krijgen, sterker nog alles in je heeft er toe bijgedragen dat je de wetten van dat koninkrijk met voeten hebt getreden. De enige straf die je had verdiend door het schenden van de wetten van dat koninkrijk wordt gedragen door de koning zelf. Als je dat aanbod accepteert krijg je alle privileges van dat land. Wat een merkwaardig land!

De wereld op z’n kop.

Het koninkrijk van God is te vergelijken met het ontvangen van een uitkering. Je ontvangt iets waar je niets voor hoeft te doen. God verleent ons genade en vergeving en we hoeven alleen maar het aanbod aan te nemen dat God zelf in zijn Zoon de straf draagt. Genade is je hand ophouden en krijgen wat je niet verdient. In het koninkrijk van God staan alle waarden op z’n kop het is dan ook een koninkrijk van uitkeringstrekkers of moet ik zeggen “genade”-trekkers.