Kom ik tot mijn bestemming als ik voortdurend chronische pijn heb? In termen van succes, geluk, gezondheid en voorspoed is mijn leven een
mislukking. Als dat de drie belangrijkste waarden in mijn leven zouden zijn dan was mijn leven over. Door mijn chronische hoofdpijn raak ik waarschijnlijk mijn werk helemaal kwijt, moet ik financieel fors inleveren en mijn hand ophouden. De kwaal brengt veel verlieservaringen met zich mee op heel veel fronten, sporten klussen en heel heel veel tijd raak je kwijt omdat je de tijd moet doorbrengen met veel hoofdpijn. In termen van woekeren met je talenten, rentmeesterschap en een zinvolle dagbesteding dan vrees ik ook dat die waarden mij ook het gevoel zouden geven dat mijn leven een mislukking zouden zijn. De kwaal brengt met zich mee dat je veel tijd doorbrengt in een stadium van simpelweg uitzitten van hoofdpijndagen waarin ik tot niet veel meer in staat ben dan te vegeteren.
Geestelijke bestemming?
In termen van geestelijk tot je bestemming komen, geloofsgroei, talenten en gaven inzetten in de gemeente en samenleving kom ik niet tot m’n bestemming maar moet ik noodgedwongen mijn talent in de grond begraven(metaforisch gesproken). De voortdurende pijn heeft letterlijk geen zin en ontneemt je ook alle zin, toch is mijn leven zinvol omdat ik als mens kostbaar ben. We zijn zo gauw geneigd iemand te waarderen vanwege z’n functie, talenten en prestaties en verdiensten en de rol in de samenleving.
Zelfontplooiing?
Voorts wordt “bestemming” vooral gevoed door de ideeën van zelfontplooiing, persoonlijke groei en zelfrealisatie. Als religieuze grondmotieven liggen hierin verscholen gedachten van zelfverlossing en zelfaanbidding.
Job?
Ik vond troost in de woorden van Philip Yancey, een van mijn favoriete schrijvers. Ik citeer hem uit het boek “Teleurgesteld in God” pagina 209;
“Wij hebben nauwelijks enig begrip van wat geloof voor God betekent. Op een of andere mysterieuze manier was de vreselijke vuurproef van Job voor God de moeite waard. Daarmee raken we de kern van het hele experiment mens. Wat er op het spel stond, was niet alleen Jobs geloof, maar meer nog: de zin van de hele schepping. Sinds het risico van de vrije mens heeft geloof, vrijwillig geloof, zonder steekpenningen (voorspoed gezondheid succes etc) altijd een innerlijke waarde voor God gehad, die we ons nauwelijks voor kunnen stellen. We kunnen onze liefde voor God niet beter uitdrukken dan door Hem altijd in alles te vertrouwen.” Met de laatste zin zou ik niet willen zeggen dat ik daar altijd in slaag, maar ik weet wel dat mijn leven zin heeft.
